Enbiyâ 101–107 · Tîn 1–8

إِنَّ ٱلَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُم مِّنَّا ٱلْحُسْنَىٰٓ أُو۟لَٰٓئِكَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ

İnnellezîne sebekat lehüm minnelhusnâ ülâike anhâ müb'adûn.

Yaptıklarına karşılık katımızdan kendileri için iyi şeyler yazılmış olanlar, işte onlar cehennemden uzak tutulanlardır.

لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا ۖ وَهُمْ فِى مَا ٱشْتَهَتْ أَنفُسُهُمْ خَٰلِدُونَ

Lâ yesme'ûne hasîsehâ. Vehüm fî meştehet enfüsühüm hâlidûn.

Cehennemin uğultusunu duymazlar. Canlarının istediği şeyler içinde temelli kalırlar.

لَا يَحْزُنُهُمُ ٱلْفَزَعُ ٱلْأَكْبَرُ وَتَتَلَقَّىٰهُمُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ هَٰذَا يَوْمُكُمُ ٱلَّذِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ

Lâ yahzünühümülfeza'ul'ekberu vetetelekkâhümülmelâikeh. Hâzâ yevmükümüllezî küntüm tû'adûn.

En büyük korku bile onları üzmez; kendilerini melekler: "Size söz verilen gün işte bugündür" diye karşılarlar.

يَوْمَ نَطْوِى ٱلسَّمَآءَ كَطَىِّ ٱلسِّجِلِّ لِلْكُتُبِ ۚ كَمَا بَدَأْنَآ أَوَّلَ خَلْقٍۢ نُّعِيدُهُۥ ۚ وَعْدًا عَلَيْنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا فَٰعِلِينَ

Yevme natvissemâe ketayyissicilli lilkütüb. Kemâ bede'nâ evvele halkin nü'îdüh. Va'den aleynâ. İnnâ künnâ fâ'ilîn.

Göğü, kitap dürer gibi dürdüğümüz zaman, yaratmaya ilk başladığımız gibi katımızdan verilmiş bir söz olarak onu tekrar var edeceğiz. Doğrusu Biz yaparız.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى ٱلزَّبُورِ مِنۢ بَعْدِ ٱلذِّكْرِ أَنَّ ٱلْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِىَ ٱلصَّٰلِحُونَ

Velekad ketebnâ fizzebûri mim ba'dizzikri ennel'arda yerisühâ ibâdiyessâlihûn.

And olsun ki, Tevrat'tan sonra Zebur'da da yeryüzüne ancak iyi kullarımın mirasçı olduğunu yazmıştık.

إِنَّ فِى هَٰذَا لَبَلَٰغًۭا لِّقَوْمٍ عَٰبِدِينَ

İnne fî hâzâ lebelâgal likavmin âbidîn.

Doğrusu bu Kuran'da, kulluk eden kimselere bildiri vardır.

وَمَآ أَرْسَلْنَٰكَ إِلَّا رَحْمَةًۭ لِّلْعَٰلَمِينَ

Vemâ erselnâke illâ rahmetel lil'âlemîn.

Biz seni ancak alemlere rahmet olarak gönderdik.

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ

Vettîni vezzeytûn.

İncir ve zeytine and olsun,

وَطُورِ سِينِينَ

Vetûri sînîn.

And olsun Sina dağına,

وَهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ

Vehâzelbeledil'emîn.

And olsun bu güvenli Mekke şehrine ki:

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍۢ

Lekad halaknel'insâne fî ahseni takvîm.

Biz insanı en güzel şekilde yarattık,

ثُمَّ رَدَدْنَٰهُ أَسْفَلَ سَٰفِلِينَ

Sümme radednâhü esfele sâfilîn.

Sonra onu aşağıların en aşağısı kıldık.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۢ

İllellezîne âmenû ve'amilussâlihâti felehüm ecrun gayru memnûn.

Yalnız, inanıp yararlı iş işleyenler bunun dışındadır. Onlara kesintisiz ecir vardır.

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ

Femâ yükezzibüke ba'dü biddîn.

Öyleyken, sana dini yalan saydırtan nedir?

أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَٰكِمِينَ

Eleysellâhü biahkemilhâkimîn.

Allah, hükmedenlerin en iyi hükmedeni değil midir?