69. sûre · 52 âyet · Mekke
Hâkka Sûresi
الحَاقَّةِ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
ٱلْحَآقَّةُ
Elhâkkah.
Gerçekleşecek olan!
مَا ٱلْحَآقَّةُ
Melhâkkah.
Nedir o gerçekleşecek olan gün?
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ
Vemâ edrâke melhâkkah.
Gerçekleşecek olanın ne olduğunu sana ne bildirir?
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ
Kezzebet semûdü ve'âdüm bilkâri'ah.
Semud ve Ad milletleri tepelerine inecek bu gerçeği yalanladılar.
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ
Feemmâ semûdü feühlikû bittâgiyeh.
Bu yüzden Semud milleti zorlu bir sarsıntı ile yok edildi.
وَأَمَّا عَادٌۭ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍۢ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۢ
Veemmâ âdün feühlikû birîhin sarsarin âtiyeh.
Ad milleti de bu yüzden önünde durulmaz, dondurucu bir rüzgarla yok edildi.
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ
Sehharahâ aleyhim seb'a leyâliv vesemâniyete eyyâmin husûmen feterelkavme fîhâ sar'â keennehüm a'câzü nahlin hâviyeh.
Allah onların kökünü kesmek üzere, üzerlerine o rüzgarı yedi gece sekiz gün, estirdi. Halkın, kökünden çıkarılmış hurma kütükleri gibi yere yıkıldıklarını görürsün.
فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍۢ
Fehel terâ lehüm mim bâkiyeh.
Onlardan arda kalmış bir şey görür müsün?
وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ
Vecâe fir'avnü vemen kablehû velmü'tefikâtü bilhâtieh.
Firavun, ondan öncekiler ve alt üst olmuş kasabalarda oturanlar da suç işlemişlerdi.
فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةًۭ رَّابِيَةً
Fe'asav rasûle rabbihim feehazehüm ahzeter râbiyetâ.
Rabbinin peygamberine baş kaldırmışlardı. Bunun üzerine Rableri onları şiddeti arttıkça artan bir şekilde yakaladı.
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ
İnnâ lemmâ tagalmâü hamelnâküm filcâriyeh.
Meali aşağıda: 11–12. âyetler birlikte.
لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةًۭ وَتَعِيَهَآ أُذُنٌۭ وَٰعِيَةٌۭ
Linec'alehâ leküm tezkiratev vete'iyehâ üzünüv vâ'iyeh.
11–12. âyetler: Su taştığı vakit, size bir ibret olmak üzere, anlayışlı kulaklar anlasın diye süzülen gemide, sizi Biz taşımışızdır.
فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ
Feizâ nüfiha fissûri nefhatüv vâhideh.
Meali aşağıda: 13–15. âyetler birlikte.
وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ
Vehumiletil'ardu velcibâlü fedükketâ dekketev vâhidetâ.
Meali aşağıda: 13–15. âyetler birlikte.
فَيَوْمَئِذٍۢ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ
Feyevmeiziv veka'atilvâki'ah.
13–15. âyetler: Sura bir üfürüş üfürüldüğü, yer ve dağlar kaldırılıp bir vuruşla birbirine çarpıldığı zaman, işte o gün olacak olur, kıyamet kopar.
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍۢ وَاهِيَةٌۭ
Venşekkatissemâü fehiye yevmeiziv vâhiyeh.
Gök yarılır; o gün düzeni bozulur.
وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ ثَمَٰنِيَةٌۭ
Velmelekü alâ ercâihâ. Veyahmilü arşe rabbike fevkahüm yevmeizin semâniyeh.
Melekler onun çevresindedirler; o gün Rabbinin arşını onlardan başka sekiz tanesi yüklenir.
يَوْمَئِذٍۢ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌۭ
Yevmeizin tü'radûne lâ tahfâ minküm hâfiyeh.
O gün siz huzura alınırsınız, hiçbir şeyiniz gizli kalmaz.
فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ
Feemmâ men ûtiye kitâbehû biyemînihî feyekûlü hâümukraû kitâbiyeh.
Meali aşağıda: 19–20. âyetler birlikte.
إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ
İnnî zanentü ennî mülâkin hisâbiyeh.
19–20. âyetler: Kitabı sağından verilen; "Alın, kitabımı okuyun, doğrusu bir hesaplaşma ile karşılaşacağımı umuyordum" der.
فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ
Fehüve fî îşetir râdiyeh.
Meali aşağıda: 21–23. âyetler birlikte.
فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ
Fî cennetin âliyeh.
Meali aşağıda: 21–23. âyetler birlikte.
قُطُوفُهَا دَانِيَةٌۭ
Kutûfühâ dâniyeh.
21–23. âyetler: Artık o, meyveleri sarkmış, yüksek bir bahçede, hoş bir yaşayış içindedir.
كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ
Külû veşrabû henîem bimâ esleftüm fil'eyyâmilhâliyeh.
Onlara şöyle denir: "Geçmiş günlerde, peşinen işlediklerinize karşılık afiyetle yiyiniz içiniz."
وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ
Veemmâ men ûtiye kitâbehû bişimâlihî feyekûlü yâ leytenî lem ûte kitâbiyeh.
Meali aşağıda: 25–29. âyetler birlikte.
وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ
Velem edri mâ hisâbiyeh.
Meali aşağıda: 25–29. âyetler birlikte.
يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ
Yâ leytehâ kânetilkâdiyeh.
Meali aşağıda: 25–29. âyetler birlikte.
مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ
Mâ agnâ annî mâliyeh.
Meali aşağıda: 25–29. âyetler birlikte.
هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ
Heleke annî sültâniyeh.
25–29. âyetler: Fakat kitabı kendisine solundan verilen kimse: "Kitabım keşke bana verilmeseydi; keşke hesabımın ne olduğunu bilmeseydim; bu iş keşke son bulmuş olsaydı; malım bana fayda vermedi; gücüm de kalmadı" der.
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ
Huzûhü fegullûh.
İlgililere şöyle buyurulur: "O'nu alın, bağlayın."
ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ
Sümmelcehîme sallûh.
"Sonra cehenneme yaslayın"
ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍۢ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًۭا فَٱسْلُكُوهُ
Sümme fî silsiletin zer'uhâ seb'ûne zirâ'an feslükûh.
"Sonra onu boyu yetmiş arşın olan zincire vurun";
إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ
İnnehû kâne lâ yü'minü billâhil'azîm.
"Çünkü, o, yüce Allah'a inanmazdı."
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ
Velâ yehuddu alâ ta'âmilmiskîn.
"Yoksulun yiyeceği ile ilgilenmezdi."
فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌۭ
Feleyse lehülyevme hâhünâ hamîm.
"Bu sebeple burada bugün onun bir acıyanı yoktur."
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ
Velâ ta'âmün illâ min gislîn.
Meali aşağıda: 36–37. âyetler birlikte.
لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ
Lâ ye'külühû illelhâtiûn.
36–37. âyetler: "Günahkarların yiyeceği olan kanlı irinden başka bir yiyeceği de yoktur."
فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ
Felâ uksimü bimâ tübsirûn.
Meali aşağıda: 38–40. âyetler birlikte.
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ
Vemâ lâ tübsirûn.
Meali aşağıda: 38–40. âyetler birlikte.
إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ
İnnehû lekavlü rasûlin kerîm.
38–40. âyetler: Görebildikleriniz ve göremedikleriniz üzerine yemin ederim ki, Kuran şerefli bir elçinin getirdiği sözdür.
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تُؤْمِنُونَ
Vemâ hüve bikavli şâ'ir. Kalîlem mâ tü'minûn.
O, şair sözü değildir; ne az inanıyorsunuz!
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ
Velâ bikavli kâhin. Kalîlem mâ tezekkerûn.
Kahin sözü de değildir; ne az düşünüyorsunuz!
تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
Tenzîlüm mir rabbil'âlemîn.
Kuran, Alemlerin Rabbinden indirilmedir.
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ
Velev tekavvele aleynâ ba'dal'ekâvîl.
Meali aşağıda: 44–46. âyetler birlikte.
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ
Leehaznâ minhü bilyemîn.
Meali aşağıda: 44–46. âyetler birlikte.
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ
Sümme lekata'nâ minhülvetîn.
44–46. âyetler: Eğer o (Muhammed), Bize karşı, ona bazı sözler katmış olsaydı, Biz onu kuvvetle yakalardık, sonra onun şah damarını koparırdık.
فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ
Femâ minküm min ehadin anhü hâcizîn.
Hiçbiriniz de onu koruyamazdınız.
وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ
Veinnehû letezkiratül lilmüttekîn.
Doğrusu Kuran Allah'a karşı gelmekten sakınanlara bir öğüttür.
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ
Veinnâ lena'lemü enne minküm mükezzibîn.
İçinizde yalanlayanlar bulunduğunu şüphesiz bilmekteyiz.
وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ
Veinnehû lehasratün alelkâfirîn.
Doğrusu Kuran, inkarcılar için bir üzüntüdür.
وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ
Veinnehû lehakkulyekîn.
O, şüphesiz kesin gerçektir.
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ
Fesebbih bismi rabbikel'azîm.
Öyleyse çok büyük olan Rabbinin adını tesbih et.
Mahmûd Halîl el-Husarî