26. sûre · 227 âyet · Mekke
Şuarâ Sûresi
الشُّعَرَاءِ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
طسٓمٓ
Tâsînmîm.
Ta, Sin, Mim.
تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ
Tilke âyâtülkitâbilmübîn.
Bunlar apaçık Kitap'ın ayetleridir.
لَعَلَّكَ بَٰخِعٌۭ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ
Le'alleke bâhi'un nefseke ellâ yekûnû mü'minîn.
İnanmıyorlar diye nerdeyse kendini mahvedeceksin.
إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةًۭ فَظَلَّتْ أَعْنَٰقُهُمْ لَهَا خَٰضِعِينَ
İn neşe' nünezzil aleyhim minessemâi âyeten fezallet a'nâkuhüm lehâ hâdi'în.
Biz dilesek onlara gökten bir mucize indiririz de ona boyun eğip kalırlar.
وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍۢ مِّنَ ٱلرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ
Vemâ ye'tîhim min zikrim minerrahmâni muhdesin illâ kânû anhü mü'ridîn.
Rahman'dan kendilerine gelen her yeni öğütten mutlaka yüz çevirirler.
فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ
Fekad kezzebû feseye'tîhim embâü mâ kânû bihî yestehziûn.
Evet, yalanladılar; alay edip durdukları şeylerin haberleri kendilerine ulaşacaktır.
أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍۢ كَرِيمٍ
Evelem yerav ilel'ardi kem embetnâ fîhâ min külli zevcin kerîm.
Yeryüzüne bakmazlar mı? Orada, bitkilerden nice güzel çiftler yetiştirmişizdir.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
İnne fî zâlike leâyeh. Vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn.
Şüphesiz bunlarda Allah'ın kudretine işaret vardır, ama çoğu inanmazlar.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Veinne rabbeke lehüvel'azîzürrahîm.
Rabbin şüphesiz güçlüdür, merhametlidir.
وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّٰلِمِينَ
Veiz nâdâ rabbüke mûsâ eni'tilkavmezzâlimîn.
Meali aşağıda: 10–11. âyetler birlikte.
قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ
Kavme fir'avn. Elâ yettekûn.
10–11. âyetler: Rabbin Musa'ya: "Haksızlık eden millete, Firavun'un milletine git" diye nida etmişti. "Haksızlıktan sakınmazlar mı?"
قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ
Kâle rabbi innî ehâfü ey yükezzibûn.
Meali aşağıda: 12–14. âyetler birlikte.
وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَٰرُونَ
Veyedîku sadrî velâ yentaliku lisânî feersil ilâ hârûn.
Meali aşağıda: 12–14. âyetler birlikte.
وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌۭ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ
Velehüm aleyye zembün feehâfü ey yaktülûn.
12–14. âyetler: Musa: "Rabbim! Doğrusu beni yalanlamalarından korkuyorum; göğsüm daralıyor, dilim açılmıyor. Onun için Harun'a da elçilik ver. Onların bana isnat ettikleri bir suç da vardır. Beni öldürmelerinden korkuyorum" demişti.
قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ
Kâle kellâ. Fezhebâ biâyâtinâ innâ me'aküm müstemi'ûn.
Meali aşağıda: 15–17. âyetler birlikte.
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
Fe'tiyâ fir'avne fekûlâ innâ rasûlü rabbil'âlemîn.
Meali aşağıda: 15–17. âyetler birlikte.
أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ
En ersil me'anâ benî isrâîl.
15–17. âyetler: Allah: "Hayır; ikiniz mucizelerimizle gidiniz. Doğrusu Biz sizinle beraber dinlemekteyiz. Firavun'a varınız: "Biz şüphesiz alemlerin Rabbinin elçisiyiz; İsrailoğullarını bizimle beraber gönder, deyiniz" demişti.
قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًۭا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ
Kâle elem nürabbike fînâ velîdev velebiste fînâ min umürike sinîn.
Meali aşağıda: 18–19. âyetler birlikte.
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ
Vefe'alte fa'letekelletî fe'alte veente minelkâfirîn.
18–19. âyetler: Firavun Musa'ya: "Biz seni çocukken yanımıza alıp büyütmedik mi? Hayatının birçok yıllarını aramızda geçirmedin mi? Sonunda yapacağını da yaptın. Sen nankörün birisin" dedi.
قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًۭا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ
Kâle fe'altühâ izev veenâ mineddâllîn.
Meali aşağıda: 20–22. âyetler birlikte.
فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًۭا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ
Feferartü minküm lemmâ hiftüküm fevehebe lî rabbî hukmev vece'alenî minelmürselîn.
Meali aşağıda: 20–22. âyetler birlikte.
وَتِلْكَ نِعْمَةٌۭ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ
Vetilke ni'metün temünnühâ aleyye en abbette benî isrâîl.
20–22. âyetler: Musa: "O işi kasden yaptımsa sapıklardan biri sayılırım. Bu yüzden sizden korkunca aranızdan kaçtım. Sonra, Rabbim bana hikmet verip, beni peygamber yaptı. Başıma kaktığın bu nimet, İsrailoğullarını kendine köle ettiğinden ötürüdür" dedi.
قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ
Kâle fir'avnü vemâ rabbül'âlemîn.
Firavun: "Alemlerin Rabbi de nedir?" dedi.
قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ
Kâle rabbüssemâvâti vel'ardi vemâ beynehümâ. İn küntüm mûkinîn.
Musa: "Kesin olarak inanacaksanız, bilin ki O göklerin, yerin ve ikisinin arasında bulunanların Rabbidir" dedi.
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ
Kâle limen havlehû elâ testemi'ûn.
Yanında bulunanlara: "İşitmiyor musunuz?" dedi.
قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ
Kâle rabbüküm verabbü âbâikümül'evvelîn.
"O sizin de Rabbiniz, önce geçmiş atalarınızın da Rabbidir" dedi.
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌۭ
Kâle inne rasûlekümüllezî ürsile ileyküm lemecnûn.
Firavun, çevresindekilere: "Size gönderilen peygamberiniz şüphesiz delidir" dedi.
قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ
Kâle rabbülmeşriki velmagribi vemâ beynehümâ. İn küntüm ta'kilûn.
Musa: "Eğer akledebilen kimselerseniz bilin ki O, doğunun, batının ve ikisinin arasında bulunanların Rabbidir" dedi.
قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ
Kâle leinittehazte ilâhen gayrî leec'alenneke minelmescûnîn.
Firavun: "Benden başkasını tanrı edinirsen, and olsun ki seni zindanlık ederim" dedi.
قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍۢ مُّبِينٍۢ
Kâle evelev ci'tüke bişey'im mübîn.
Musa: "Sana apaçık bir şey getirmiş isem de mi?" dedi.
قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
Kâle fe'ti bihî in künte minessâdikîn.
Firavun: "Doğru sözlülerden isen haydi getir" dedi.
فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌۭ مُّبِينٌۭ
Feelkâ asâhü feizâ hiye sü'bânüm mübîn.
Bunun üzerine Musa değneğini attı, besbelli bir yılan oluverdi.
وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ
Veneza'a yedehû feizâ hiye beydâü linnâzirîn.
Elini çıkardı, bakanlara bembeyaz göründü.
قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٌۭ
Kâle lilmelei havlehû inne hâzâ lesâhirun alîm.
Meali aşağıda: 34–35. âyetler birlikte.
يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ
Yürîdü ey yuhriceküm min ardiküm bisihrih. Femâzâ te'mürûn.
34–35. âyetler: Firavun çevresinde bulunan ileri gelenlere: "Doğrusu bu bilgin bir sihirbaz; sizi sihirle yurdunuzdan çıkarmak istiyor; ne buyurursunuz?" dedi.
قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ
Kâlû ercih veehâhü veb'as filmedâini hâşirîn.
Meali aşağıda: 36–37. âyetler birlikte.
يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍۢ
Ye'tûke bikülli sehhârin alîm.
36–37. âyetler: "Onu ve kardeşini alıkoy, şehirlere, sana bütün bilgin sihirbazları getirecek toplayıcılar gönder" dediler.
فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ
Fecümi'asseharatü limîkâti yevmim ma'lûm.
Sihirbazlar, belirli bir günün bildirilen vaktinde toplandılar.
وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ
Vekîle linnâsi hel entüm müctemi'ûn.
İnsanlara: "Siz de toplanır mısınız?" denildi.
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ
Le'allenâ nettebi'usseharate in kânû hümülgâlibîn.
"Sihirbazlar üstün gelirlerse biz de onlara uyarız" dediler.
فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَٰلِبِينَ
Felemmâ câesseharatü kâlû lifir'avne einne lenâ leecran in künnâ nahnülgâlibîn.
Sihirbazlar geldiklerinde, Firavun'a; "Biz üstün gelirsek, şüphesiz bize bir ücret vardır değil mi?" dediler.
قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ
Kâle ne'am veinneküm izel leminelmükarrabîn.
Firavun: "Evet; o takdirde siz gözde kimselerden olacaksınız" dedi.
قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ
Kâle lehüm mûsâ elkû mâ entüm mülkûn.
Musa onlara: "Ne atacaksanız atın" dedi.
فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَٰلِبُونَ
Feelkav hibâlehüm ve'isiyyehüm vekâlû bi'izzeti fir'avne innâ lenahnülgâlibûn.
Onlar da iplerini ve değneklerini attılar ve: "Firavun hakkı için, şüphesiz, biz üstün geleceğiz" dediler.
فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ
Feelkâ mûsâ asâhü feizâ hiye telkafü mâ ye'fikûn.
Bunun üzerine Musa değneğini attı; onların uydurduklarını yutmağa başlayıverdi.
فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ
Feülkiyesseharatü sâcidîn.
Meali aşağıda: 46–48. âyetler birlikte.
قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
Kâlû âmennâ birabbil'âlemîn.
Meali aşağıda: 46–48. âyetler birlikte.
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
Rabbi mûsâ vehârûn.
46–48. âyetler: Bunu gören sihirbazlar secdeye kapanarak: "Alemlerin Rabbine, Musa ve Harun'un Rabbine inandık" dediler.
قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍۢ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ
Kâle âmentüm lehû kable en âzene leküm. İnnehû lekebîrukümüllezî allemekümüssihr. Felesevfe ta'lemûn. Leükatti'anne eydiyeküm veercüleküm min hilâfiv veleüsallibenneküm ecme'în.
Firavun: "Ben size izin vermeden ona iman mı ettiniz? Muhakkak ki o, size sihri öğreten büyüğünüzdür. Şimdi bileceksiniz; ellerinizi ayaklarınızı, and olsun, çaprazlama kestireceğim, hepinizi astıracağım" dedi.
قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ
Kâlû lâ dayr. İnnâ ilâ rabbinâ münkalibûn.
Meali aşağıda: 50–51. âyetler birlikte.
إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ
İnnâ natme'u ey yagfira lenâ rabbünâ hatâyânâ en künnâ evvelelmü'minîn.
50–51. âyetler: İman eden sihirbazlar: "Zararı yok, biz şüphesiz Rabbimize doneceğiz; inananların ilki olmamızdan ötürü, Rabbimizin kusurlarımızı bize bağışlayacağını umarız" dediler.
۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ
Veevhaynâ ilâ mûsâ en esri bi'ibâdî inneküm müttebe'ûn.
Biz Musa'ya: "Kullarımı geceleyin yola çıkar; şüphesiz takip edileceksiniz" diye vahyettik.
فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ
Feersele fir'avnü filmedâini hâşirîn.
Meali aşağıda: 53–56. âyetler birlikte.
إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌۭ قَلِيلُونَ
İnne hâülâi leşirzimetün kalîlûn.
Meali aşağıda: 53–56. âyetler birlikte.
وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ
Veinnehüm lenâ legâizûn.
Meali aşağıda: 53–56. âyetler birlikte.
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ
Veinnâ lecemî'un hâzirûn.
53–56. âyetler: Bu arada Firavun şehirlere, "Doğrusu bunlar bizi öfkelendiren döküntü azınlıklardır; hepimiz tedbirli olmalıyız" diyen münadiler gönderdi.
فَأَخْرَجْنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ
Feahracnâhüm min cennâtiv ve'uyûn.
Meali aşağıda: 57–59. âyetler birlikte.
وَكُنُوزٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ
Vekünûziv vemekâmin kerîm.
Meali aşağıda: 57–59. âyetler birlikte.
كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ
Kezâlik. Veevrasnâhâ benî isrâîl.
57–59. âyetler: Ama biz Firavun ve adamlarını bahçelerden, pınar başlarından, hazinelerden ve şerefli makamlardan çıkardık. Böylece oralara İsrailoğullarını mirasçı kıldık.
فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ
Feetbe'ûhüm müşrikîn.
Firavun ve adamları güneş üzerlerine doğarken onların ardına düştüler.
فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ
Felemmâ terâelcem'âni kâle ashâbü mûsâ innâ lemüdrakûn.
İki topluluk birbirini gördüğünde, Musa'nın adamları: "İşte yakalandık" dediler.
قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ
Kâle kellâ. İnne me'iye rabbî seyehdîn.
Musa: "Hayır; Rabbim benimle beraberdir, bana elbette yol gösterecektir" dedi.
فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍۢ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ
Feevhaynâ ilâ mûsâ enidrib bi'asâkelbahr. Fenfeleka fekâne küllü firkin kettavdil'azîm.
Bunun üzerine Biz Musa'ya: "Değneğinle denize vur" diye vahyettik. Hemen deniz ikiye ayrıldı, her parçası yüce bir dağ gibiydi.
وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْءَاخَرِينَ
Veezlefnâ semmel'âharîn.
İşte oraya, geridekileri de yaklaştırdık.
وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ
Veenceynâ mûsâ vemem me'ahû ecme'în.
Musa ve beraberinde bulunanların hepsini kurtardık.
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ
Sümme agraknel'âharîn.
Öbürlerini suda boğduk.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
İnne fî zâlike leâyeh. Vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn.
Bunda şüphesiz ders vardır, ama çoğu inanmamıştır.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Veinne rabbeke lehüvel'azîzürrahîm.
Doğrusu Rabbin, güçlü olandır, merhamet edendir.
وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ
Vetlü aleyhim nebee ibrâhîm.
Onlara İbrahim'in kıssasını anlat.
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ
İz kâle liebîhi vekavmihî mâ ta'büdûn.
İbrahim, babasına ve milletine: "Nelere tapıyorsunuz?" demişti.
قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًۭا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ
Kâlû na'büdü asnâmen fenezallü lehâ âkifîn.
"Putlara tapıyoruz, onlara bağlanıp duruyoruz" demişlerdi.
قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ
Kâle hel yesme'ûneküm iz ted'ûn.
Meali aşağıda: 72–73. âyetler birlikte.
أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ
Ev yenfe'ûneküm ev yedurrûn.
72–73. âyetler: İbrahim: "Çağırdığınız zaman sizi duyarlar veya size bir fayda ve zarar verirler mi?" demişti.
قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ
Kâlû bel vecednâ âbâenâ kezâlike yef'alûn.
"Hayır ama, babalarımızı da bu şekilde ibadet ederken bulduk" demişlerdi.
قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ
Kâle eferaeytüm mâ küntüm ta'büdûn.
Meali aşağıda: 75–83. âyetler birlikte.
أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ
Entüm veâbâükümül'akdemûn.
Meali aşağıda: 75–83. âyetler birlikte.
فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّۭ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَٰلَمِينَ
Feinnehüm adüvvül lî illâ rabbel'âlemîn.
Meali aşağıda: 75–83. âyetler birlikte.
ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ
Ellezî halekanî fehüve yehdîn.
Meali aşağıda: 75–83. âyetler birlikte.
وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ
Vellezî hüve yut'imünî veyeskîn.
Meali aşağıda: 75–83. âyetler birlikte.
وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ
Veizâ meridtü fehüve yeşfîn.
Meali aşağıda: 75–83. âyetler birlikte.
وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ
Vellezî yümîtünî sümme yuhyîn.
Meali aşağıda: 75–83. âyetler birlikte.
وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ
Vellezî atme'u ey yagfira lî hatîetî yevmeddîn.
Meali aşağıda: 75–83. âyetler birlikte.
رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّٰلِحِينَ
Rabbi heb lî hukmev veelhiknî bissâlihîn.
75–83. âyetler: İbrahim: "Eski atalarınızın ve sizin nelere taptıklarınızı görüyor musunuz? Doğrusu onlar benim düşmanımdır. Dostum ancak Alemlerin Rabbidir. Beni yaratan da, doğru yola eriştiren de O'dur. Beni yediren de, içiren de O'dur. Hasta olduğumda bana O şifa verir. Beni öldürecek, sonra da diriltecek O'dur. Ahiret gününde yanılmalarımı bana bağışlamasını umduğum O'dur. Rabbim! Bana hikmet ver ve beni iyiler arasına kat.
وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍۢ فِى ٱلْءَاخِرِينَ
Vec'al lî lisâne sidkin fil'âhirîn.
Meali aşağıda: 84–89. âyetler birlikte.
وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ
Vec'alnî miv veraseti cennetinne'îm.
Meali aşağıda: 84–89. âyetler birlikte.
وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ
Vagfir liebî innehû kâne mineddâllîn.
Meali aşağıda: 84–89. âyetler birlikte.
وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ
Velâ tuhzinî yevme yüb'asûn.
Meali aşağıda: 84–89. âyetler birlikte.
يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌۭ وَلَا بَنُونَ
Yevme lâ yenfe'u mâlüv velâ benûn.
Meali aşağıda: 84–89. âyetler birlikte.
إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍۢ
İllâ men etellâhe bikalbin selîm.
84–89. âyetler: Sonrakilerin beni güzel şekilde anmalarını sağla. Beni nimet cennetine varis olanlardan kıl. Babamı da bağışla, o şüphesiz sapıklardandır. İnsanların diriltileceği gün, Allah'a temiz bir kalble gelenden başka kimseye malın ve oğulların fayda vermeyeceği gün, beni rezil etme" demişti.
وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ
Veüzlifetilcennetü lilmüttekîn.
Meali aşağıda: 90–91. âyetler birlikte.
وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ
Vebürrizetilcehîmü lilgâvîn.
90–91. âyetler: O gün cennet Allah'a karşı gelmekten sakınanlara yaklaştırılır. Cehennem de azgınlara gösterilir.
وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ
Vekîle lehüm eyne mâ küntüm ta'büdûn.
Meali aşağıda: 92–93. âyetler birlikte.
مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ
Min dûnillâh. Hel yensurûneküm ev yentesirûn.
92–93. âyetler: Onlara: "Allah'ı bırakıp taptıklarınız nerededir. Size yardım ediyorlar mı veya kendilerine yardımları dokunuyor mu?" denilir.
فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ
Fekübkibû fîhâ hüm velgâvûn.
Meali aşağıda: 94–95. âyetler birlikte.
وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ
Vecünûdü iblîse ecme'ûn.
94–95. âyetler: Onlar, azgınlar ve İblis'in adamları, hepsi, tepetakla oraya atılırlar.
قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ
Kâlû vehüm fîhâ yahtesimûn.
Meali aşağıda: 96–102. âyetler birlikte.
تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍ
Tellâhi in künnâ lefî dalâlim mübîn.
Meali aşağıda: 96–102. âyetler birlikte.
إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
İz nüsevvîküm birabbil'âlemîn.
Meali aşağıda: 96–102. âyetler birlikte.
وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ
Vemâ edallenâ illelmücrimûn.
Meali aşağıda: 96–102. âyetler birlikte.
فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ
Femâ lenâ min şâfi'în.
Meali aşağıda: 96–102. âyetler birlikte.
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍۢ
Velâ sadîkin hamîm.
Meali aşağıda: 96–102. âyetler birlikte.
فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ
Felev enne lenâ kerraten fenekûne minelmü'minîn.
96–102. âyetler: Orada putlarıyla çekişerek: "Vallahi biz apaçık bir sapıklıkta idik; çünkü biz sizi Alemlerin Rabbine eşit tutmuştuk; bizi saptıranlar ancak suçlulardır; şimdi şefaatçimiz, yakın bir dostumuz yoktur; keşke geriye bir dönüşümüz olsa da inananlardan olsak" derler.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
İnne fî zâlike leâyeh. Vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn.
Bunda şüphesiz bir ders vardır ama çoğu inanmamıştır.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Veinne rabbeke lehüvel'azîzürrahîm.
Rabbin şüphesiz güçlüdür, merhametlidir.
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ
Kezzebet kavmü nûhinlmürselîn.
Nuh'un milleti peygamberlerini yalanladı.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
İz kâle lehüm ehûhüm nûhun elâ tettekûn.
Meali aşağıda: 106–110. âyetler birlikte.
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ
İnnî leküm rasûlün emîn.
Meali aşağıda: 106–110. âyetler birlikte.
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fettekullâhe veetî'ûn.
Meali aşağıda: 106–110. âyetler birlikte.
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
Vemâ es'elüküm aleyhi min ecr. İn ecriye illâ alâ rabbil'âlemîn.
Meali aşağıda: 106–110. âyetler birlikte.
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fettekullâhe veetî'ûn.
106–110. âyetler: Kardeşleri Nuh, onlara: "Allah'a karşı gelmekten sakınmaz mısınız? Doğrusu ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim. Allah'tan sakının ve bana itaat edin. Buna karşı sizden bir ücret istemiyorum. Benim ecrim ancak Alemlerin Rabbine aittir. Artık Allah'tan sakının ve bana itaat edin" dedi.
۞ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ
Kâlû enü'minü leke vettebe'akel'erzelûn.
"Sana mı inanacağız? Sana en rezil kimseler uymaktadır" dediler.
قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ
Kâle vemâ ilmî bimâ kânû ya'melûn.
Meali aşağıda: 112–115. âyetler birlikte.
إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ
İn hisâbühüm illâ alâ rabbî lev teş'urûn.
Meali aşağıda: 112–115. âyetler birlikte.
وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ
Vemâ ene bitâridilmü'minîn.
Meali aşağıda: 112–115. âyetler birlikte.
إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ
İn ene illâ nezîrum mübîn.
112–115. âyetler: Nuh: "Onların yaptıkları hakkında bir bilgim yoktur; hesabları Rabbime aittir, düşünsenize! Ben inananları kovacak değilim. Ben sadece açıkça uyarıcıyım" dedi.
قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ
Kâlû leil lem tentehi yâ nûhu letekûnenne minelmercûmîn.
"Ey Nuh! Eğer bu işe son vermezsen, şüphesiz taşlanacaklardan olacaksın" dediler.
قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ
Kâle rabbi inne kavmî kezzebûn.
Meali aşağıda: 117–118. âyetler birlikte.
فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًۭا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ
Feftah beynî vebeynehüm fethav veneccinî vemem me'iye minelmü'minîn.
117–118. âyetler: Nuh: "Rabbim! Milletim beni yalanladı. Benimle onların arasında Sen hüküm ver. Beni ve beraberimdeki inananları kurtar" dedi.
فَأَنجَيْنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ
Feenceynâhü vemem me'ahû filfülkilmeşhûn.
Bunun üzerine onu ve beraberinde bulunanları, dolu bir gemi içinde taşıyarak kurtardık.
ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ
Sümme agraknâ ba'dülbâkîn.
Sonra de geride kalanları suda boğduk.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
İnne fî zâlike leâyeh. Vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn.
Doğrusu bunda bir ders vardır, ama çoğu inanmamıştır.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Veinne rabbeke lehüvel'azîzürrahîm.
Rabbin şüphesiz güçlüdür, merhametlidir.
كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ
Kezzebet âdünlmürselîn.
Ad milleti de peygamberleri yalanladı.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ
İz kâle lehüm ehûhüm hûdün elâ tettekûn.
Meali aşağıda: 124–135. âyetler birlikte.
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ
İnnî leküm rasûlün emîn.
Meali aşağıda: 124–135. âyetler birlikte.
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fettekullâhe veetî'ûn.
Meali aşağıda: 124–135. âyetler birlikte.
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
Vemâ es'elüküm aleyhi min ecr. İn ecriye illâ alâ rabbil'âlemîn.
Meali aşağıda: 124–135. âyetler birlikte.
أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةًۭ تَعْبَثُونَ
Etebnûne bikülli rî'in âyeten ta'besûn.
Meali aşağıda: 124–135. âyetler birlikte.
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ
Vetettehizûne mesâni'a le'alleküm tahlüdûn.
Meali aşağıda: 124–135. âyetler birlikte.
وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ
Veizâ betaştüm betaştüm cebbârîn.
Meali aşağıda: 124–135. âyetler birlikte.
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fettekullâhe veetî'ûn.
Meali aşağıda: 124–135. âyetler birlikte.
وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ
Vettekullezî emeddeküm bimâ ta'lemûn.
Meali aşağıda: 124–135. âyetler birlikte.
أَمَدَّكُم بِأَنْعَٰمٍۢ وَبَنِينَ
Emeddeküm bien'âmiv vebenîn.
Meali aşağıda: 124–135. âyetler birlikte.
وَجَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍ
Vecennâtiv ve'uyûn.
Meali aşağıda: 124–135. âyetler birlikte.
إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ
İnnî ehâfü aleyküm azâbe yevmin azîm.
124–135. âyetler: Kardeşleri Hud, onlara: "Allah'a karşı gelmekten sakınmaz mısınız? Doğrusu ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim; Allah'tan sakının ve bana itaat edin. Buna karşı sizden bir ücret istemiyorum; benim ecrim ancak Alemlerin Rabbine aittir. Siz her yüksek yere koca bir bina kurup, boş şeyle mi uğraşırsınız? Temelli kalacağınızı umarak sağlam yapılar mı edinirsiniz? Yakaladığınızı zorbaca mı yakalarsınız? Artık Allah'tan sakının ve bana itaat edin. Bildiğiniz şeyleri size verenden sakının; davarları, oğulları, bahçeleri ve akarsuları size O vermiştir. Doğrusu hakkınızda büyük günün azabından korkuyorum" dedi.
قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ
Kâlû sevâün aleynâ eve'azte em lem teküm minelvâ'izîn.
"İster öğüt ver, ister öğüt verenlerden olma, bizce birdir.
إِنْ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ
İn hâzâ illâ hulükul'evvelîn.
Meali aşağıda: 137–138. âyetler birlikte.
وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
Vemâ nahnü bimü'azzebîn.
137–138. âyetler: Bu durumumuz öncekilerin geleneğidir. Biz azaba uğratılacak da değiliz" dediler.
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
Fekezzebûhü feehleknâhüm. İnne fî zâlike leâyeh. Vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn.
Böylece onu yalanladılar; Biz de kendilerini yok ettik. Bunda şüphesiz ki ders vardır; ama çoğu inanmamıştır.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Veinne rabbeke lehüvel'azîzürrahîm.
Doğrusu Rabbin güçlüdür, merhametlidir.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ
Kezzebet semûdülmürselîn.
Semud milleti de peygamberleri yalanladı.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
İz kâle lehüm ehûhüm sâlihun elâ tettekûn.
Meali aşağıda: 142–152. âyetler birlikte.
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ
İnnî leküm rasûlün emîn.
Meali aşağıda: 142–152. âyetler birlikte.
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fettekullâhe veetî'ûn.
Meali aşağıda: 142–152. âyetler birlikte.
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
Vemâ es'elüküm aleyhi min ecr. İn ecriye illâ alâ rabbil'âlemîn.
Meali aşağıda: 142–152. âyetler birlikte.
أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ
Etütrakûne fî mâ hâhünâ âminîn.
Meali aşağıda: 142–152. âyetler birlikte.
فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ
Fî cennâtiv ve'uyûn.
Meali aşağıda: 142–152. âyetler birlikte.
وَزُرُوعٍۢ وَنَخْلٍۢ طَلْعُهَا هَضِيمٌۭ
Vezürû'iv venahlin tal'uhâ hedîm.
Meali aşağıda: 142–152. âyetler birlikte.
وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًۭا فَٰرِهِينَ
Vetenhitûne minelcibâli büyûten fârihîn.
Meali aşağıda: 142–152. âyetler birlikte.
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fettekullâhe veetî'ûn.
Meali aşağıda: 142–152. âyetler birlikte.
وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ
Velâ tütî'û emralmüsrifîn.
Meali aşağıda: 142–152. âyetler birlikte.
ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ
Ellezîne yüfsidûne fil'ardi velâ yuslihûn.
142–152. âyetler: Kardeşleri Salih onlara: "Allah'a karşı gelmekten sakınmaz mısınız? Doğrusu ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim; artık Allah'tan sakının ve bana itaat edin. Ben buna karşı sizden bir ücret istemiyorum; benim ecrim ancak Alemlerin Rabbine aittir. Burada bahçelerde, pınar başlarında, ekinler, salkımları sarkmış hurmalıklar arasında güven içinde bırakılır mısınız? Dağlarda ustalıkla evler oyar mısınız? Artık Allah'tan sakının, bana itaat edin. Yeryüzünü ıslah etmeyip, bozgunculuk yapan beyinsizlerin emirlerine itaat etmeyin" dedi.
قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ
Kâlû innemâ ente minelmüsehharîn.
Meali aşağıda: 153–154. âyetler birlikte.
مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
Mâ ente illâ beşerum mislünâ. Fe'ti biâyetin in künte minessâdikîn.
153–154. âyetler: "Sen şüphesiz büyülenmişin birisin; bizim gibi bir insandan başka birşey değilsin. Eğer doğru sözlü isen bir belge getir" dediler.
قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٌۭ لَّهَا شِرْبٌۭ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ
Kâle hâzihî nâkatül lehâ şirbüv veleküm şirbü yevmim ma'lûm.
Meali aşağıda: 155–156. âyetler birlikte.
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ
Velâ temessûhâ bisûin feye'huzeküm azâbü yevmin azîm.
155–156. âyetler: Salih: " İşte belge bu devedir. Kuyudan su içmek hakkı belirli bir gün onun ve belirli bir gün de sizindir; sakın ona bir kötülük yapmayın, yoksa sizi büyük günün azabı yakalar" dedi.
فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَٰدِمِينَ
Fe'akarûhâ feasbehû nâdimîn.
Onlar ise deveyi kestiler; ama pişman da oldular.
فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
Feehazehümül'azâb. İnne fî zâlike leâyeh. Vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn.
Bunun üzerine onları azap yakaladı. Doğrusu bunda bir ders vardır, fakat çoğu inanmamıştır.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Veinne rabbeke lehüvel'azîzürrahîm.
Rabbin şüphesiz güçlüdür, merhametlidir.
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ
Kezzebet kavmü lûtinilmürselîn.
Lut milleti de peygamberleri yalanladı.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ
İz kâle lehüm ehûhüm lûtun elâ tettekûn.
Meali aşağıda: 161–166. âyetler birlikte.
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ
İnnî leküm rasûlün emîn.
Meali aşağıda: 161–166. âyetler birlikte.
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fettekullâhe veetî'ûn.
Meali aşağıda: 161–166. âyetler birlikte.
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
Vemâ es'elüküm aleyhi min ecr. İn ecriye illâ alâ rabbil'âlemîn.
Meali aşağıda: 161–166. âyetler birlikte.
أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَٰلَمِينَ
Ete'tûnezzükrâne minel'âlemîn.
Meali aşağıda: 161–166. âyetler birlikte.
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ
Vetezerûne mâ haleka leküm rabbüküm min ezvâciküm. Bel entüm kavmün âdûn.
161–166. âyetler: Kardeşleri Lut, onlara: "Allah'a karşı gelmekten sakınmaz mısınız? Doğrusu ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim. Artık Allah'tan sakının ve bana itaat edin. Buna karşı sizden bir ücret istemiyorum; benim ecrim ancak Alemlerin Rabbine aittir. Rabbinizin sizin için yarattığı eşleri bırakıp da, insanlar arasında, erkeklere mi yaklaşıyorsunuz? Doğrusu siz azmış bir milletsiniz" dedi.
قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ
Kâlû leil lem tentehi yâ lûtu letekûnenne minelmuhracîn.
"Ey Lut! Bu sözlerinden vazgeçmezsen, mutlaka kovulacaksın" dediler.
قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ
Kâle innî li'ameliküm minelkâlîn.
Meali aşağıda: 168–169. âyetler birlikte.
رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ
Rabbi neccinî veehlî mimmâ ya'melûn.
168–169. âyetler: Lut: "Doğrusu yaptığınıza çok kızanlardanım. Rabbim! Beni ve ailemi bunların yapageldiği kötülükten kurtar" dedi.
فَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ
Fenecceynâhü veehlehû ecme'în.
Meali aşağıda: 170–171. âyetler birlikte.
إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ
İllâ acûzen filgâbirîn.
170–171. âyetler: Bunun üzerine geride kalan yaşlı bir kadın dışında, onu ve ailesini, hepsini kurtardık.
ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ
Sümme demmernel'âharîn.
Diğerlerini yerle bir ettik.
وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًۭا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ
Veemtarnâ aleyhim metarâ. Fesâe metarulmünzerîn.
Üzerlerine de yağmur yağdırdık. Uyarılan fakat yola gelmeyenlerin yağmuru ne kötü idi!
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
İnne fî zâlike leâyeh. Vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn.
Şüphesiz bunda bir ders vardır, ama çoğu inanmamıştır.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Veinne rabbeke lehüvel'azîzürrahîm.
Doğrusu Rabbin güçlüdür, merhametlidir.
كَذَّبَ أَصْحَٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ
Kezzebe ashâbül'eyketilmürselîn.
Ormanlık yerde oturanlar, Eykeliler de peygamberleri yalanladı.
إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ
İz kâle lehüm şu'aybün elâ tettekûn.
Meali aşağıda: 177–184. âyetler birlikte.
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ
İnnî leküm rasûlün emîn.
Meali aşağıda: 177–184. âyetler birlikte.
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fettekullâhe veetî'ûn.
Meali aşağıda: 177–184. âyetler birlikte.
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
Vemâ es'elüküm aleyhi min ecr. İn ecriye illâ alâ rabbil'âlemîn.
Meali aşağıda: 177–184. âyetler birlikte.
۞ أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ
Evfülkeyle velâ tekûnû minelmuhsirîn.
Meali aşağıda: 177–184. âyetler birlikte.
وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ
Vezinû bilkistâsilmüstekîm.
Meali aşağıda: 177–184. âyetler birlikte.
وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ
Velâ tebhasünnâse eşyâehüm velâ ta'sev fil'ardi müfsidîn.
Meali aşağıda: 177–184. âyetler birlikte.
وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ
Vettekullezî halekaküm velcibilletel'evvelîn.
177–184. âyetler: Şuayb onlara: "Allah'a karşı gelmekten sakınmaz mısınız? Doğrusu ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim. Artık Allah'tan sakının ve bana itaat edin. Ben buna karşı sizden bir ücret istemiyorum, benim ecrim ancak Alemlerin Rabbine aittir. Ölçüyü tam yapın, eksiltenlerden olmayın. Doğru terazi ile tartın. İnsanların hakkını azaltmayın. Yeryüzünde bozgunculuk yaparak karışıklık çıkarmayın. Sizi ve daha önceki nesilleri yaratandan korkun" dedi.
قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ
Kâlû innemâ ente minelmüsehharîn.
Meali aşağıda: 185–187. âyetler birlikte.
وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ
Vemâ ente illâ beşer mislünâ vein nezunnüke leminelkâzibîn.
Meali aşağıda: 185–187. âyetler birlikte.
فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
Feeskit aleynâ kisefem minessemâi in künte minessâdikîn.
185–187. âyetler: "Sen ancak büyülenmişin birisin. Bizim gibi bir insandan başka bir şey değilsin. Doğrusu seni yalancılardan sanıyoruz. Eğer doğru sözlü isen göğün bir parçasını üstümüze düşür" dediler.
قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ
Kâle rabbî a'lemü bimâ ta'melûn.
Şuayb: "Rabbim yaptıklarınızı çok iyi bilir" dedi.
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
Fekezzebûhü feehazehüm azâbü yevmizzulleh. İnnehû kâne azâbe yevmin azîm.
Ama onu yalanladılar. Bunun üzerine onları bulutlu bir günün azabı yakaladı. Gerçekten o gün, azabı büyük bir gündü.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
İnne fî zâlike leâyeh. Vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn.
Doğrusu bunda bir ders vardır. Fakat çoğu inanmamıştır.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Veinne rabbeke lehüvel'azîzürrahîm.
Rabbin şüphesiz güçlüdür, merhametlidir.
وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
Veinnehû letenzîlü rabbil'âlemîn.
Şüphesiz Kuran Alemlerin Rabbinin indirmesidir.
نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ
Nezele bihirrûhul'emîn.
Meali aşağıda: 193–195. âyetler birlikte.
عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ
Alâ kalbike litekûne minelmünzirîn.
Meali aşağıda: 193–195. âyetler birlikte.
بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّۢ مُّبِينٍۢ
Bilisânin arabiyyim mübîn.
193–195. âyetler: Apaçık Arap diliyle, uyaranlardan olman için onu Cebrail senin kalbine indirmiştir.
وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ
Veinnehû lefî zübüril'evvelîn.
O, daha öncekilerin kitabında da zikredilmiştir.
أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ
Evelem yekül lehüm âyeten ey ya'lemehû ulemâü benî isrâîl.
İsrailoğulları bilginlerinin bunu bilmeye bir delilleri yok muydu?
وَلَوْ نَزَّلْنَٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ
Velev nezzelnâhü alâ ba'dil'a'cemîn.
Meali aşağıda: 198–199. âyetler birlikte.
فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ
Fekara'ehû aleyhim mâ kânû bihî mü'minîn.
198–199. âyetler: Biz Kuran'ı Arapça bilmeyen kimselerden birine indirseydik de o bunları okusaydı yine de ona inanmazlardı.
كَذَٰلِكَ سَلَكْنَٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ
Kezâlike seleknâhü fî kulûbilmücrimîn.
Meali aşağıda: 200–202. âyetler birlikte.
لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ
Lâ yü'minûne bihî hattâ yeravul'azâbel'elîm.
Meali aşağıda: 200–202. âyetler birlikte.
فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ
Feye'tiyehüm bagtetev vehüm lâ yeş'urûn.
200–202. âyetler: Suçluların kalblerine Kuran'ı böylece sokarız da, can yakıcı azabı görmedikçe ona inanmazlar. Bu azap onlara haberleri olmadan geliverecektir.
فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ
Feyekûlû hel nahnü münzarûn.
O zaman "Erteye bırakılmaz mıyız?" derler.
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ
Efebi'azâbinâ yesta'cilûn.
Bizim azabımızı mı acele istiyorlardı?
أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَٰهُمْ سِنِينَ
Eferaeyte im metta'nâhüm sinîn.
Meali aşağıda: 205–207. âyetler birlikte.
ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ
Sümme câehüm mâ kânû yû'adûn.
Meali aşağıda: 205–207. âyetler birlikte.
مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ
Mâ agnâ anhüm mâ kânû yümette'ûn.
205–207. âyetler: Söylesene, Biz onlara yıllar yılı nimetler vermiş olsak, sonra da tehdit edildikleri şey başlarına gelse, kendilerine verilmiş olan nimetler onlara bir fayda sağlar mı?
وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ
Vemâ ehleknâ min karyetin illâ lehâ münzirûn.
Meali aşağıda: 208–209. âyetler birlikte.
ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
Zikrâ. Vemâ künnâ zâlimîn.
208–209. âyetler: Hiçbir kent halkını kendilerine öğüt veren uyarıcılar gelmeden yok etmedik. Biz zalim değiliz.
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ
Vemâ tenezzelet bihişşeyâtîn.
Kuran'ı şeytanlar indirmemiştir.
وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ
Vemâ yembegî lehüm vemâ yestetî'ûn.
Bu onlara düşmez, zaten güçleri de yetmez.
إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ
İnnehüm anissem'i lema'zûlûn.
Doğrusu onlar vahyi dinlemekten uzak tutulmuşlardır.
فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ
Felâ ted'u me'allâhi ilâhen âhara fetekûne minelmü'azzebîn.
O halde sakın Allah'ın yanında başka tanrı tutup ona yalvarma, yoksa azap göreceklerden olursun.
وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ
Veenzir aşîratekel'akrabîn.
Önce en yakın hısımlarını uyar.
وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ
Vahfid cenâhake limenittebe'ake minelmü'minîn.
Sana uyan müminleri kanatların altına al.
فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تَعْمَلُونَ
Fein asavke fekul innî berîüm mimmâ ta'melûn.
Sana başkaldırırlarsa: "Yaptıklarınızdan uzağım" de.
وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ
Vetevekkel alel'azîzirrahîm.
Meali aşağıda: 217–220. âyetler birlikte.
ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ
Ellezî yerâke hîne tekûm.
Meali aşağıda: 217–220. âyetler birlikte.
وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّٰجِدِينَ
Vetekallübeke fissâcidîn.
Meali aşağıda: 217–220. âyetler birlikte.
إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ
İnnehû hüvessemî'ul'alîm.
217–220. âyetler: Senin kalkıp namaz kılanlar arasında bulunduğunu gören, güçlü ve merhametli olan Allah'a güven. Doğrusu O işitir ve bilir.
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ
Hel ünebbiüküm alâ men tenezzelüşşeyâtîn.
"Şeytanların kime indiğini size haber vereyim mi?" de.
تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍۢ
Tenezzelü alâ külli effâkin esîm.
Onlar, günahkar iftiracıların hepsine iner.
يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَٰذِبُونَ
Yülkûnessem'a veekseruhüm kâzibûn.
Bunlar şeytanlara kulak verirler, çoğu yalancıdırlar.
وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ
Veşşu'arâü yettebi'uhümülgâvûn.
O şairlere gelince; onlara azgınlar uyar.
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍۢ يَهِيمُونَ
Elem tera ennehüm fî külli vâdiy yehîmûn.
Meali aşağıda: 225–226. âyetler birlikte.
وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ
Veennehüm yekûlûne mâ lâ yef'alûn.
225–226. âyetler: Onların her vadide şaşkın şaşkın dolaştıklarını ve yapmadıklarını yaptık dediklerini görmez misin?
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍۢ يَنقَلِبُونَ
İllellezîne âmenû ve'amilussâlihâti vezekerüllâhe kesîrav ventesarû mim ba'di mâ zulimû. Veseya'lemüllezîne zalemû eyye münkalebiy yenkalibûn.
Ancak inanıp yararlı iş işleyenler, Allah'ı çok çok ananlar ve haksızlığa uğratıldıklarında haklarını alanlar bunun dışındadır. Haksızlık eden kimseler nasıl bir yıkılışla yıkılacaklarını anlayacaklardır.
Mahmûd Halîl el-Husarî